poniedziałek, 30 stycznia 2012

''Pokój na poddaszu'' Wanda Wasilewska

Kolejna pozycja wygrzebana żywcem z allegro i kupiona w ciemno.
Smutna to opowieść. Anię poznajemy w momencie, gdy traci mamę. Ojciec zmarł wcześniej. Dziewczynka ma trójkę rodzeństwa i zostają wszyscy zupełnie sami w małym pokoju na poddaszu.. A tu czas nie stoi w miejscu. Trzeba coś ugotować, położyć braciszka do łóżka, opłacić opał, rachunki. Dorosłość spada w jednej chwili na dziewczynkę jak grom z jasnego nieba. To lektura o szybkim dorastaniu do dorosłości ale też o tym, że warto wychodzić ludziom naprzeciw. Owe dzieci, z pomocą sąsiadów i same czyniąc dobre uczynki, zjednują sobie ludzi, którzy im pomogą nie raz. Mają pełno przygód, rożnych rosterek, ale najważniejsze- radzą sobie. Szarość, bieda, malutkie, skromne marzenia i dobrzy ludzie wokół.
Książka ukazała się w 1954 roku, była w czasie PRL-u obowiązkową lekturą w szkole podstawowej. Całkiem fajna książka, szkoda tylko, że nie tak tajemnicza jak okładka.

18 komentarzy:

  1. Pamiętam, że czytałam tę książkę w dzieciństwie... Ciekawam, jak by się to czytało teraz, po latach. Ale sama okładka wzbudza nostalsię.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No widać kilka ludzi pamięa te książkę:))) ja nie:)

      Usuń
  2. Bardzo cenię życiowe książki a ta chyba właśnie taka jest. Muszę przeczytać. Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  3. Akurat teraz nie mam ochoty na tego typu książkę, ale może kiedyś...
    Pozdrawiam serdecznie ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ostatnio gdy czytałam gdzieś recenzję nowej książki "Kwiaty na poddaszu" zastanawiałam sie dlaczego ten tytuł brzmi tak znajomo dla mnie. I przypomniałam sobie, czytałam "Pokój na poddaszu" jako dziewczynka. Bardzo mnie wtedy poruszyła ta lektura.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja nigdy tej książki nie czytałam w dzieciństwie...ale chyba czytałam ''Kwiaty na poddaszu'' ale nie pamiętam o czym już, wiem, że jest wznowienie lada chwila, na pewno sięgnę.

      Usuń
  5. To coś co zdaje się być w sam raz dla mnie. Po pierwsze dlatego, że bardzo lubię taką życiową tematykę, a po drugie dlatego, że sama również nie miałam kolorowego dzieciństwa... Pozdrawiam. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to podziwiam, że chcesz czytać...zwykle jak z czymś się indywfikujemy a nie było fajne- nie chcemy sobie o tym przypominać.

      Usuń
  6. Książka, której na pewno poszukam, może na allegro :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Pierwsze słyszę o tym tytule, a rzeczywiście wydaje się intrygujący... Okładka rzeczywiście tajemnicza, bardzo mi się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Fajna książka, ale mogłaby być lepsza, gdyby była ciut tajemnicza..jak okładka

      Usuń
  8. Książka bardzo poruszająca, pamiętam ją doskonale, ale po 89r. wycofana nie tylko z lektur, ale w ogóle z bibliotek na śmietnik i to dosłownie ze względu na komunistyczną i bardzo niechlubną przeszłość autorki.
    Moniko zachęcam Cię do poszukania książek Elżbiety Jackiewiczowej "Wczorajsza młodość" opowieści o przedwojennej nauczycielce języka polskiego i jej uczniach. Akcja rozgrywa się w latach trzydziestych ubiegłego wieku, główna bohaterka, Ewa pracuje kolejno w trzech gimnazjach na lubelskiej prowincji: koedukacyjnym, męskim i znów koedukacyjnym, ale już na stanowisku dyrektora - i na trzy części, poświęcone tymże trzem etapom jej życia, podzielona jest powieść. Ewa to taki człowiek, jakiego każdy chciałby znać i taki nauczyciel, jakiego każdy chciałby spotkać oraz "Pokolenie Teresy". Bohaterami tej powieści są uczniowie tajnych kompletów. Pokolenie, któremu wojna odebrała wszystko, co jest udziałem normalnego życia młodych: prawo do nauki, bezpieczeństwo domu, czar marzeń o osobistym szczęściu, piosenkę, sport. A jednak żyli ci ludzie pełnym życiem.
    Jestem pewna, że obie będą Ci się bardzo podobać i zostaną na długo w Twojej pamięci.
    P.S. Zmieniłam nieco swój profil i występuję teraz jako Iza, kobieta z klasą, a nie izarys.

    OdpowiedzUsuń
  9. Tak, jak już ktoś wyżej napisał - książka była lekturą obowiązkową w V klasie - ja ją jeszcze czytałam w szkole. Ona nawet jest taka lekko indoktrynująca, autorka była zasłużoną "towarzyszką, współpracowała blisko ze Stalinem, podejrzewano ich nawet o romans.

    OdpowiedzUsuń
  10. Czytałam te książkę dawno temu, pamiętam, że wygrzebałam skądś rozpadajacy się (dosłownie) egzemplarz... Później gdzies mi ją wcięło i teraz musiałabym kupić nową, żeby do niej wrócić.

    OdpowiedzUsuń
  11. To była też moja lektura w podstawówce, nie pamiętam szczegółów akcji, ale w zarysie owszem. Musiała mnie mocno poruszyć, skoro tkwi we mnie od prawie 20 lat.

    OdpowiedzUsuń
  12. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  13. jak sciagnac ta ksiazke za darmo

    OdpowiedzUsuń
  14. jak sciagnac ta ksiazke za darmo

    OdpowiedzUsuń